Biografie

Rob de Nijs wordt op 26 december, tweede kerstdag, 1942 geboren in de Linnaeusstraat 72 in Amsterdam. Hij groeit op in de directe omgeving van het Oosterpark, dat een belangrijke rol in zijn jeugd zou spelen. Zijn vader is eigenaar van een in Amsterdam en verre omgeving zeer bekende rijschool. In de zomer van 1945 krijgt hij een broertje: Bert.

Zoals meerdere kinderen die tijdens de oorlog ter wereld komen, heeft Rob de Nijs last van zijn luchtwegen. Muffe klaslokalen zijn uit den bozen. Samen met zijn lotgenootjes geniet hij lager onderwijs op de Openluchtschool Oosterpark. Het is hier dat zijn artistieke talenten voor het eerst de kop opsteken. Daar is ook alle ruimte voor. Er wordt op deze school veel waarde gehecht aan creatieve vakken. Tijdens schoolvoorstellingen ervaart de jonge Rob de Nijs voor het eerst hoe het is om op een podium te staan. Het blijkt, dan al, zijn natuurlijke omgeving te zijn.

Opvallend is dat deze kant van hem ook van huis uit gestimuleerd wordt. Zeker in deze jaren van de wederopbouw zien de meeste ouders hun kinderen het liefst kiezen voor een degelijk bestaan. Zo niet de ouders van Rob de Nijs. Zij moedigen hem aan en zorgen bijvoorbeeld dat hij degelijke muzieklessen krijgt. Hij is al snel een zeer verdienstelijke bespeler van de accordeon.

Rob als 12-jarige

Rob als 12-jarige

Na zijn lagere school gaat Rob de Nijs naar de HBS, alwaar hij zijn vleugels verder uitslaat. Voor de klas maakt hij indruk met zijn bevlogen voordrachten. Op schoolfeestjes is hij de gangmaker, ondermeer als zanger en accordeonist. Een bescheiden mijlpaal is zijn optreden in het stuk Driekoningenavond van William Shakespeare in het Amsterdamse Krasnapolski. Het levert hem zijn eerste recensie op.

In 1960 wordt hij ook lid van een bandje. Als zanger. Zijn broer Bert speelt gitaar. Het jonge gezelschap heet aanvankelijk The Apron Strings. Later wordt dat vervangen door Rob de Nijs en de Lords. Zeker in de eerste jaren modelleert de groep zich naar de dan razend populaire Cliff Richard and the Shadows.

Er wordt regelmatig opgetreden. Toch trekt het theater en het toneel harder aan Rob de Nijs. Zijn buitenschoolse activiteiten nemen inmiddels zoveel tijd in beslag, dat hij de HBS in etappes achter zich moet laten. Hij vindt uiteindelijk onderdak bij de nieuwe, maar al snel erg prestigieuze Theaterschool aan de Albert Cuyp van Bob Bouber. Heel even lijkt de muziek naar de achtergrond te verdwijnen.

Dat verandert wanneer Rob de Nijs en de Lords in 1962 doordringen tot de finale van de talentenjacht Tuk Op Talent. Het evenement vindt plaats op heilige grond: het Concertgebouw in Amsterdam. 1963 - the lordsRob de Nijs en de Lords gaan aan de haal met de hoofdprijs. Die behelst een platencontract met Phonogram; voor maar liefst drie singles. De eerste twee plaatjes floppen. Met de derde is het raak. Rob de Nijs en band nemen een bewerking op van de Amerikaanse hit Rhythm Of The Rain. Ritme Van De Regen wordt een Top 10 hit, waarvan uiteindelijk bijna 100.000 exemplaren van verkocht worden. Van de een op de andere dag is Rob de Nijs een ster. Hij treedt veel op en is regelmatig op de televisie te zien. Heel Nederland, de jongedames voorop, ligt aan zijn voeten.

Het succes duurt tot het midden van de jaren zestig. Er ontwikkelt zich een speelse competitie tussen Rob de Nijs en zijn Haagse evenknie Johnny Lion.

Rob en Johnny Lion in 1964

Rob en Johnny Lion in 1964

Terwijl de twee zangers het onderling prima kunnen vinden, gaan de beide fanscharen regelmatig met elkaar op de vuist. Een gestage stroom singles vindt zijn weg naar de platenzaken, maar He Mamma, Loop Naar De Maan, Jij Alleen en Troela Troela Troela-la doen de tijden van Ritme Van De Regen niet herleven.

In 1965 begin het succesverhaal wat barstjes te vertonen. Rob de Nijs breekt met zijn band, om zich daar veel later weer mee te verzoenen. Even gaat hij op pad met de begeleiders van Johnny Lion: de Jumping Jewels. Roddellustig Nederland smult van de verwikkelingen. Hits worden er niet meer gescoord. In 1965 en 1966 vinden zowel Rob de Nijs als Johnny Lion emplooi bij het Circus Boltini, waar ze avond aan avond optreden.

Rob de Nijs ziet met lede ogen hoe de tijdgeest verandert. Nieuwe, opwindende groepen maken muziek zoals hij die ook zou willen maken, maar waarvoor hij bij zijn platenmaatschappij geen handen voor op elkaar krijgt. Een dappere poging in de vorm van Bye Bye Mrs. Turple flopt bovendien.

In 1967 woont Rob de Nijs, met een vriendin en haar dochter, in een bouwval in Alkmaar. Het zijn barre tijden. Hij treedt op in lokale uitspanningen. Zijn familie springt regelmatig bij. Een jaar later geeft hij, begeleid door een jazzcombo, concerten in Scheveningen. Wie er bij waren, roemen nog de shows. Het grote publiek lijkt Rob de Nijs echter uit het oog verloren te hebben.

In 1968 treedt hij ook in het huwelijk met Elly Hesseling. Rob de Nijs gaat werken en zingen in een café van zijn schoonvader in Bergen Op Zoom. Voor de gelegenheid wordt die omgedoopt tot Club Rob de Nijs. De zanger zal op deze periode later terugkijken als een zwarte tijd.

Voorronde Eurovisiefestival 1969

Voorronde Eurovisiefestival 1969

In 1969 mislukt een poging om via de voorronde van het Eurovisie Songfestival een comeback te forceren.

In deze muzikaal magere jaren wordt wel een ander, ietwat onder het stof verdwenen talent van Rob de Nijs aangesproken. Hij treedt op in de musical Sajjuns Fiksjun van Harrie Geelen. Een bescheiden begin van zijn acteercarrière, die grote gevolgen zal hebben. Het leidt tot een rol in de kinderserie Oebele, die al snel enorm succesvol wordt. In 1970 participeert hij in de musical Salvation. Een jaar later sluit hij zich aan bij het Tingel Tangel Theater van Marijke en Sieto Hoving, die bekend staan om hun confronterende en cynische voorstellingen. Nederland beziet de stap van het gewezen tieneridool met verbazing. Rob de Nijs speelt een belangrijke rol in twee voorstellingen: Waartoe? Waarheen? En Hoera! We Leven Nog. In 1972 valt zijn belangrijkste rol hem in de schoot: die van Bertram Bierenbroodspot in de kinderserie Kunt U Mij De Weg Naar Hamelen Vertellen Mijnheer? Hij schittert tussen grote namen als Leen Jongewaard, Loeki Knol, Henk van Ulsen en Ab Hofstee.

Kunt U mij de weg naar Hamelen vertellen (1971)

Dankzij de televisie is Rob de Nijs weer helemaal terug. Platenmaatschappij Phonogram zint op een manier om hem ook als zanger weer in de schijnwerper te krijgen. Er wordt besloten hem te koppelen aan de populaire zanger, producer en songschrijver Boudewijn de Groot en dienst vaste tekstschrijver Lennaert Nijgh. Het blijkt een gouden greep te zijn. De eerste singles Jan Klassen De Trompetter en Dag Zuster Ursula worden hits en krijgen veel airplay. In 1973 verschijnt In De Uren Van De Middag; zijn eerste echte elpee. Vriend en vijand roemen de songs, de teksten en – niet in de laatste plaats – de zang. De critici zijn unaniem: Rob de Nijs is volwassen geworden en heeft eindelijk zijn ware stem gevonden.

In de jaren die volgen blijft het monsterverbond vruchtbaar. Ook het album Kijken Hoe Het Morgen Wordt is succesvol. Zet Een Kaars Voor Je Raam wordt een nieuwe, grote hit voor de zanger.

1975

1975

Na 1975 kiest hij voor andere begeleiders, songschrijvers en producenten, maar het succes wordt er niet minder om. Integendeel. Tussen Zomer En Winter is een nieuw succesalbum, met Het Werd Zomer als succesvolle single.

De jaren zeventig zijn goed voor Rob de Nijs. Het volgende decennium begint veelbelovend. Hij tekent bij platengigant EMI, waarvoor hij Met Je Ogen Dicht maakt. Voor velen is het nog altijd een van de absolute topplaten van de zanger. Het is met 230.000 verkochte exemplaren de meet succesvolle popplaat van het jaar. De nummers Foto Van Vroeger, Nu De Nachten Nog en Alleen Is Maar Alleen stelen de harten van velen. Zowel oud en jong, zoals blijkt wanneer hij door de Hitkrant in 1980 uitgeroepen wordt tot de beste popzanger van 1980.

In die periode maakt hij ook kennis met Belinda Meuldijk. Hij scheidt van zijn eerste vrouw en treedt in 1984 met haar in het huwelijk. Zij heeft zich dan al ontwikkeld tot een van zijn vaste tekstschrijfsters. Haar eerste werk is te horen op het album De Regen Voorbij uit 1981.

Springlevend 1982

Springlevend 1982

In 1982 verwezenlijkt Rob de Nijs een ambitie waar hij al lang mee rondloopt. Hij begint zijn eerste theatertournee. De eerste in deze soort in Nederland. Het publiek vergaapt zich aan de energieke shows, gebracht door de nog altijd zeer jeugdig ogende zanger en zijn band. De optredens geven zijn loopbaan een enorme nieuwe impuls. Een registratie ervan verschijnt als dubbelalbum Springlevend.

Ondertussen blijft hij nieuwe studioplaten maken, zoals in 1985 Pur Sang, met daarop de hit Alles Wat Ademt. In 1987 viert hij zijn 25-jarig jubileum als artiest. Zilver is de vanzelfsprekende titel van een biografie en een album waarop hij klassiekers uit de Nederlandse poptraditie vertolkt. In 1990 onderneemt hij een zoveelste poging om voet aan de grond te krijgen in het buitenland, maar Stranger In Your Land wordt er niet opgemerkt.

Het thuisfront blijft hem echter goedgezind. Nieuwe platen orden goed ontvangen. Ze winnen bovendien aan muzikale diepgang omdat Rob de Nijs zijn vaste band, waarmee hij al jaren op de Nederlandse podia succes heeft, een steeds grotere rol laat spelen op zijn albums. Zoals op Iets Van Een Wonder.

In 1996 verschijn De Band, De Zanger En Het Meisje. De platenmaatschappij reageert aanvankelijk wat gereserveerd op het werkstuk. Dat verandert wanneer een dansbare remix van het nummer Banger Hart, geschreven door Ellert Driessen (Spargo), hem een nummer-1 hit bezorgt. Het is de eerste in zijn lange loopbaan. Opnieuw brengt het Rob de Nijs op de voorpagina’s van kranten en tijdschriften.

In 1997 is het tijd voor een nieuw jubileum. Rob de Nijs zit alweer 35 jaar in het vak. Het wordt groots aangepakt. Er verschijnt een luxe vormgegeven box met vier cd’s, met daarop alle hits van de zanger.

Ook het nieuwe millennium vangt voorspoedig aan voor de zanger.

Ridderorde 2000

Ridderorde 2000

In februari 2000 worden hem tijdens een concert in de Utrechtse Vredenburg door staatssecretaris Rick van der Ploeg de versierselen opgespeld die horen bij de Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. De eer valt hem ten deel vanwege zijn verdienste voor zowel de Nederlandse muziekindustrie als voor het Nederlandse lied.

In de jaren die volgen blijft het prijzen en onderscheidingen regenen. Zo ontvangt hij in 2002 een Edison voor zijn gehele oeuvre. In diezelfde periode zingt hij twee duetten met Prinses Christina. Het heugelijke feit dat hij 40 jaar hits scoort, viert hij met enkele optredens in het theater Carré in Amsterdam. Er verschijnt ook een nieuwe bloemlezing van zijn werk: het boxje 40 Jaar Hits.

De agenda van Rob de Nijs blijft goed gevuld. Nieuwe platen blijven komen. Hij gaat ook elk jaar de theaters langs, die vrijwel altijd uitverkocht zijn. In 2003 en 2004 doet hij ook mee met het muziekfestijn Vrienden van Amstel, wat hem in contact brengt met een nieuw, jonger publiek.

Vrienden van Amstel 2004 Foto: Rob Verhorst

Vrienden van Amstel 2004 Foto: Rob Verhorst

In 2005 wordt via een zakelijk bericht naar buiten gebracht dat het huwelijk tussen Rob de Nijs en Belinda Meuldijk ontbonden zal worden. Er wordt aanvankelijk nauwelijks acht op geslagen, maar het blijkt een stilte voor de storm. In 2007 groeit vanwege allerlei verwikkelingen de scheiding uit tot een nationaal gespreksonderwerp. Toch wordt er in het bewuste jaar ook bij stilgestaan dat hij 65 jaar wordt en 45 jaar hits scoort. Zoals in de door Fons de Poel geregisseerde documentaire Profiel. Er verschijnt daarnaast een nieuwe biografie: Rob de Nijs de Geautoriseerde Biografie, geschreven door Robert Haagsma.

Tussen alle troebelen door neemt Rob de Nijs wel weer een nieuwe plaat op: Chansons. Zoals de titel al aangeeft, is het een verzameling bewerkingen van Franse liederen. Voor de vertalingen tekende ondermeer Jan Rot. Hij maakte dan ook de nieuwe versie van This Melody, dat als Een Melodie op de plaat komt. Het is een duet tussen Rob de Nijs en de oorspronkelijke uitvoerende: Julien Clerc. Het album komt uit in 2008 en laat ook in andere songs horen hoe een gerijpt zanger Rob de Nijs inmiddels is.

Nog altijd naar aanleiding van zijn jubileum staat Rob de Nijs, begeleidt door het Metropole Orkest, in maart 2008 in Carré voor een concert dat ook via de televisie uitgezonden wordt. De opnamen verschijnen ook op dvd.

robdenijs_250608_199In de zomer van dit jaar trouwt Rob de Nijs met Henriëtte Koetschruiter.

In 2009 wachten hem nieuwe, heel verschillende muzikale uitdagingen. In de eerste helft van het jaar wordt hij, samen met andere zangers, in het kader van een EO televisieprogramma klaargestoomd voor een rol in de Matthäus Passion. Enkele maanden later is hij de speciale gast tijdens de shows van de Toppers in de Amsterdam Arena. In oktober geeft hij, opnieuw met het Metropole Orkest, een concert in de Heineken Music Hall in Amsterdam.

Ondertussen wordt er hard gewerkt aan een nieuwe album, dat ergens in 2010 het licht zal zien. Zijn agenda vult zich nog altijd moeiteloos met telkens nieuwe, vrijwel steevast uitverkochte shows. Met zijn 50-jarig platenjubileum in het verschiet, lijkt Rob de Nijs er nog lang niet aan toe om een stapje terug te doen.

Met dank aan Robert Haagsma, de schrijver van de ‘geautoriseerde biografie’ Rob de Nijs.
Via onze webshop te koop.