Heel de wereld is bevrorenOp deze kille winterdagIn de kou ben ik verlorenIk mis de zon, ik mis haar kracht
En de tuin waarin ik dansteIs van al haar groen ontdaanDe wind kan vrijuit gaanNee, d'r is geen ontkomen aanGeen ontkomen aan
Ik vang mijn adem in mijn handenEn voel de warmte van mijn bloedDe winter kan mij niet veranderenDiep in mijn hart is alles goed
Ik troost mijn arme koude aardeBerustend in haar witte doodWeet wat zij in de grond bewaarde:Zij draagt de lente in haar schoot
Dit kleine hart wordt grootEn zoveel sterker dan de doodDit kleine hart wordt grootEn zoveel sterker dan de dood
Nu de mensen vloekend vluchtenHet ijs in hun botten bijtEn onder donker loden luchtenHet platte land verpletterd lijkt
Nu is 't tijd om thuis te komenRond 't vuur, tot rust gebrachtDroom ik mijn zomerdroomIn een midwinternachtDe langste winternacht
Mid Winter
Heel de wereld is bevroren
Op deze kille winterdag
In de kou ben ik verloren
Ik mis de zon, ik mis haar kracht
En de tuin waarin ik danste
Is van al haar groen ontdaan
De wind kan vrijuit gaan
Nee, d'r is geen ontkomen aan
Geen ontkomen aan
Ik vang mijn adem in mijn handen
En voel de warmte van mijn bloed
De winter kan mij niet veranderen
Diep in mijn hart is alles goed
Ik troost mijn arme koude aarde
Berustend in haar witte dood
Weet wat zij in de grond bewaarde:
Zij draagt de lente in haar schoot
Dit kleine hart wordt groot
En zoveel sterker dan de dood
Dit kleine hart wordt groot
En zoveel sterker dan de dood
Nu de mensen vloekend vluchten
Het ijs in hun botten bijt
En onder donker loden luchten
Het platte land verpletterd lijkt
Nu is 't tijd om thuis te komen
Rond 't vuur, tot rust gebracht
Droom ik mijn zomerdroom
In een midwinternacht
De langste winternacht
Dit kleine hart wordt groot
En zoveel sterker dan de dood
Dit kleine hart wordt groot
En zoveel sterker dan de dood