Seizoenen

toen waren er de wolken en het gras rook er naar hooi
de zon boven het nieuwe nest bouwde een hete kooi
en je liet de stralen strelen op een veel te witte huid
je zachtgesproken woorden klonken mij nog veel te luid
een boerenzoon met hazelip sprak van angst over het land
de kracht van jonge vrouwen en zijn ebbehouten hand
tot de heupen in de tarwe met een overvolle kruik
een onderhuidse rilling en jouw overrijpe buik

roep me zonder naam vannacht
met woorden die 'k van jou verwacht
geef je hand en neem me mee
roep me zonder naam vannacht
met woorden die 'k van jou verwacht
geef je hand en neem me mee
ik kom gedwee ....

mijn ogen zijn verward door jouw oneindig tere lijf
en je laat me tussen 't kreupelhout jouw lieve lijf verdwijnen
de horizon gekneusd door de golfslag van de wind
terwijl de kou ons voelen doet dat nu de herfst begint

roep me zonder naam vannacht
met woorden die 'k van jou verwacht
geef je hand en neem me mee
roep me zonder naam vannacht
met woorden die 'k van jou verwacht
geef je hand en neem me mee
ik kom gedwee ....

met z'en tweeen ingespannen in een zacht en warm verbond
in het bed van onze ouders met mijn vingers in jouw mond
de vrieskou tekent bloemen in het ijs op 't vensterglas
terwijl je luidop ligt te denken hoe het in de lente was ...

roep me zonder naam vannacht
met woorden die 'k van jou verwacht
geef je hand en neem me mee
roep me zonder naam vannacht
met woorden die 'k van jou verwacht
geef je hand en neem me mee
ik kom gedwee ....
hey roep me zonder naam vannacht
met woorden die 'k van jou verwacht
geef je hand en neem me mee ... hey ... hey
roep me zonder naam vannacht
met woorden die 'k van jou verwacht
geef je hand en neem me mee
ik kom gedwee ....