Tussenkleuren

Lopen met mijn zoontje door de bossen
paden, die ik lang vergeten ben
horen we hoe hoog en wijd de wind waait
zuiverder en verder dan jouw stem..

Jij zei dat de waarheid aan jouw kant staat
oordeel maar, en gooi die eerste steen
ik weet dat er méér dan wit of zwart is
en mijn verdriet is niet om jou alleen..

Jij zal nooit begrijpen hoe de herfst is
de kleuren in de ogen van mijn kind
hij zoekt voor jou nog elke dag naar bramen
hij denkt dat jij ze zonder hem niet vind..

Waarom ga je niet mee?