Discografie

Boek nu

Gastenboek

Welkom op het gastenboek. Op veler verzoek hebben we besloten af te zien van een volledig forum en het oude gastenboek in een nieuw jasje te laten herleven.

Hieronder kun je opmerkingen, concertverslagen en zelfs vragen aan Rob zelf kwijt, of gewoon een berichtje plaatsen.

Schrijf een nieuw bericht

 
 
 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres op.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
214 berichten.
Anita Kuhne Anita Kuhne uit Wateringen heeft geschreven op februari 15, 2020 om 11:14 am:
Lieve Rob, wat een dubbel gevoel bij het optreden in Rijswijk, maar wat deed je je best, geweldig, respect! Na 32 jaar altijd met vriendin/zus of soms zelfs alleen naar vele concerten te zijn geweest, ging eindelijk mijn man mee, dit voelde heel bijzonder. Hij heeft me altijd lekker in mijn eigen wereldje gelaten met jouw muziek, dat als een rode draad door mijn leven loopt vanaf 1973. Ook hij had diep respect, het leek een eerbetoon. Dankjewel Rob, je zit in mijn hart, Anita ❤
Jacqueline Jacqueline uit Leiden heeft geschreven op februari 13, 2020 om 8:32 am:
Hi Rob en Pur Sang, wat een prachtig concert gisterenavond in Rijswijk. Dat was genieten en hopelijk niet voor het laatst! Groetjes, Jacqueline
Leen Leen uit Den Haag heeft geschreven op februari 12, 2020 om 10:48 pm:
Hallo Rob en leden van de Springband, Zojuist terug van een heerlijk concert in Rijswijk. We zaten op rij 3 dus super genoten. Zo ook de rest van de volle zaal aldaar. Wat een heerlijke liedjes keuze vanavond, geweldig. Ook jij had een goede avond want zoals je dat zelf zei: je voelde het aan je "zwanenwater" dat het oké was en dat hebben we geweten als publiek zijnde. Wat een heerlijke vibe brengen jullie al jaren lang aan ons over. Rob, geniet van de komende concerten en nogmaals dank voor vanavond. Tot de volgende. 😊🎶 Groetjes van Leen.
Mieke Weststeijn Mieke Weststeijn uit Rijpwetering heeft geschreven op februari 12, 2020 om 10:33 pm:
Het dak ging eraf in Rijswijk. Jij genoot, maar ik ook. Top band, top zanger. X.
Marianne van Steenhoven Marianne van Steenhoven uit OOSTERHOUT NB heeft geschreven op februari 8, 2020 om 10:27 am:
Hallo Rob,gisteren weer genoten van je in Breda. Nu hoor ik je soms zeggen dat je iets op verzoek zingt en ik zou héél graag "Liefde is" nog eens horen. Ik heb dit al meerdere malen geprobeerd,maar is niet gelukt. Ik ben weer bij je concerten in Tilburg en Utrecht. Wie weet ? Lieve groet,Marianne
Hilde Vandermeulen Hilde Vandermeulen uit 9190 Stekene heeft geschreven op februari 5, 2020 om 9:16 pm:
Vandaag hier in Vlaanderen op Radio 2 een hele positieve beschrijving hoe men als fan de stukken en muzikale begeleiding bij de concerten van Rob ervaart. Dat weten wij al lang en daarom blijven wij hem ook trouw. Als passionele artistieke zanger weet hij zijn publiek te raken met die warme herkenbare stem, mooier dan ooit, bedankt voor dit mooie werk Vlaanderen draagt U op handen
Jan ter Horst Jan ter Horst uit Helmond heeft geschreven op februari 3, 2020 om 4:29 pm:
Mijnheer De Nijs. Of mag ik Rob zeggen. Dat deed ik wel met mijn vriendjes .Ik denk dat het rond 1963 ? was ik woonde in de dapperbuurt. Ik zwierf met mijn vriendjes richting de Middenweg, en ja hoor daar zagen we Rob de auto wassen van zijn vader. Wij riepen hee Robbie moet je de auto van je vader wassen? Jij vond het niet fijn dat zagen we wel aan je lichaamstaal, ik weet niet of je nog iets terug geroepen hebt. Mijn excuses . maar ik hoop dat het verjaard is. Ik heb zaterdag 1 februari van je concert genoten in Vlierden. bedankt. Ik wens je verder een goede gezondheid en dat je nog lang mag genieten van al je dierbaren groeten Jan ter Horst.
Jacqueline Thijssen Jacqueline Thijssen uit Asten heeft geschreven op februari 2, 2020 om 12:20 am:
Hoi Rob ik had je nog nooit live gezien, maar vanavond in Vlierden heb ik erg genoten van je geweldige optreden! Je liedjes hebben mij en ook gezinsleden erg geholpen in moeilijke tijden! Dank voor je muziek en geweldig dat je ook nog zelfspot hebt! Super! Je liedje zo zal het zijn koester ik enorm vanwege de begrafenis van mijn overleden moeder: het is zo’n mooie tekst! En je zingt het met gevoel. Dankjewel en nog veel plezier in je optredens.
Marieke Marieke uit Hoogeveen heeft geschreven op januari 18, 2020 om 10:28 am:
Beste mijnheer de Nijs, Ik las uw interview met de Volkskrant en dat u zich zorgen maakt dat het waarschijnlijk geen loge wordt in de hemel. Dat geeft niets, want de loge is toch niet zo druk bezet, achteraan is het veel drukker en gezelliger. Ik wens u nog vele jaren met uw zoon en vrouw, waar het wel loge is. Vriendelijke groet, Marieke
julian meijs julian meijs uit helmond heeft geschreven op januari 18, 2020 om 9:58 am:
Lieve Rob jammer dat je stopt met optreden en suc6 met je parkinson Gr van Julian Meijs uit helmond
Lia Goudriaan Lia Goudriaan uit RijswijkNBrabant heeft geschreven op januari 14, 2020 om 10:04 pm:
O Rob war ben ik blij mijn opname kan uitgesteld worden dus ben ik zo gelukkig dat ik toch bij je concerd kan zijndank lieve Heiland in de Hemel groet Lia Goudriaan
Katrien D'Hoossche Katrien D'Hoossche uit Oudenaarde heeft geschreven op januari 14, 2020 om 7:34 pm:
Wat heb ik genoten voorbije zaterdag, vanop de laatste rij parterre... genieten... genieten.. genieten.. Dank jullie wel voor de zoveelste opkikker! Groetjes Katrien
Linda Platteau Linda Platteau uit Affligem heeft geschreven op januari 7, 2020 om 1:17 pm:
Hallo Rob, mooie start van het nieuwe jaar met jouw concert in Tienen. Super genoten, leuk om "Jim " nog eens te horen, prachtig ! Na het concert op de foto met jou, bedankt Rob 🙂 . Een avond om niet te vergeten.Tot zaterdag in Antwerpen ! Lieve groetjes Linda
ria ria uit delfgauw heeft geschreven op januari 5, 2020 om 12:48 pm:
wens je alle goeds toe met je dierbaren voor 2020 met toch zo je concerten, hoop er weer bij te zijn. heb al je cd dvd en concerten bijgewoond, geweldig.
Nel Buuts Nel Buuts uit Veghel heeft geschreven op december 31, 2019 om 2:02 pm:
Beste mensen van dit gastenboek ! ik wens jullie allemaal een gezond-gelukkig 2020 met natuurlijk heel veel muziek met onze ROB !!!
Caroline j Den hertog Caroline j Den hertog uit Hellevoetsluis heeft geschreven op december 27, 2019 om 10:59 pm:
Ik wil jullie alvast fijne dagen wensen en ee gelukkig en gezond 2020 ik heb je op je verjaardag een brief gestuurd maar ik zie dat niet terug op de gastenboek ik hoop dat je een leuke verjaardag gehad heb ik zie je in maart Rob ok ben alzo lang fan van jou en je muziek is altijd mooi je zingt heel mooi ik hoop dat je nog heel lang blijft zingen al 49 jaar ben ik fan van jou liefs Caroline
Joske Joske heeft geschreven op december 27, 2019 om 2:53 pm:
Hoi Rob, nog een hele fijne verjaardag gewenst en hopelijk hebben jullie ervan genoten. Voor jou en gans je familie nog een heel fijn eindejaar gewenst en een vreugdevol 2020.
Anne en Johan Anne en Johan uit Huizen heeft geschreven op december 26, 2019 om 3:53 pm:
Beste Rob, Van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Ik wens je nog vele jaren samen met je geliefden! Met vriendelijke groet, Anne
Tine Tine uit Hoorn heeft geschreven op december 26, 2019 om 1:02 pm:
Beste Rob, geniet van je verjaardag!
Hennie Hennie uit Hoensbroek heeft geschreven op december 26, 2019 om 10:29 am:
Lieve Rob, van harte Gefeliciteerd met je verjaardag. Vier je dag samen met je geliefden. Xx
Linda Platteau Linda Platteau uit Affligem heeft geschreven op december 21, 2019 om 7:28 am:
Hallo Rob,ben weer volop aan het luisteren naar jouw mooie kerstliedjes in huis en in de auto.Heb gehoord dat we nog wat langer van jouw concerten kunnen genieten, wat een mooi kerstcadeau 🙂 .Fijne kerstdagen Rob en veel geluk in 2020. Ook voor jouw bandje, Fred en de medewerkers. Alvast van harte proficiat met jouw verjaardag.Geniet ervan met jouw familie.Tot volgend jaar Rob ik kijk er al naar uit 🙂 .Lieve groetjes,Linda
Katie De Caluwé Katie De Caluwé uit Stekene heeft geschreven op december 16, 2019 om 6:35 pm:
Beste Rob, Ik was 16 jaar toen ik voor het eerst, samen met mijn mama, naar een concert ( de reiziger) van jou ging kijken in de Elizabethzaal in Antwerpen. Ik had dit cadeau gekregen voor mijn verjaardag. Ik zie je nog opkomen in je witte linnen pak en een bleke hoed. Nu meer als dertig jaar later gaan we nog bijna jaarlijks naar een concert van jou. Ik denk dat we bijna geen enkel jaar hebben overgeslagen. Op 11 januari zijn we van de partij in de Elizabethzaal in Antwerpen. Nu je jammer genoeg ziek bent, en er stilletjes aan een einde zal komen aan je prachtige optredens, zie ik het concert in de Elizabethzaal als een symbolisch afscheid van iets dat ik al die jaren samen met mijn mama heb gedeeld. Ik heb altijd enorm genoten van je prachtige teksten en warme stem. Ik zou het wel leuk vinden om samen met jou en haar op de foto te staan. Dit is iets waar we nog niet toe zijn gekomen maar het zou me een enorm plezier doen om dit als blijvende herinnering te hebben. Katie
Petra van der veen Petra van der veen uit Wolvega heeft geschreven op december 6, 2019 om 8:50 pm:
Lieve rob Vanavond stonden we in hoogeveen en helaas hoorden we dat je ziek was We kregen een kopje koffie en even een praatje gemaakt met ook andere mensen Die er waren , Die we als het goed is 16 januari weer zien Omdat je het dan opnieuw gaat proberen Super dat het zo geregeld is Daar gaan we ons weer helemaal op verheugen dit kan natuurlijk gebeuren Wil je heel veel sterkte wensen en hopelijk ben je weër gauw opgeknapt Warme groetjes Petra Tot volgend jaar!,!!!
Carina de Wit Carina de Wit uit Bovenkarspel heeft geschreven op december 3, 2019 om 10:54 am:
Hoi Rob, ff een klein verzoekje voor morgen in de Vest.... Het lied: '7 dagen'..... Zoooo mooi👍 Groeten: Carina de Wit
Martijn Martijn uit leiderdorp heeft geschreven op november 24, 2019 om 11:24 am:
Geachte Rob en een ieder die zich hierbij aangesproken voelt. Reeds 14 jaar geleden is de diagnose Parkinson gesteld. ook kwam ik in aanmerking voor een DBS operatie (2- 9-12). Het heeft fantastisch resultaat geboekt. Toch ondervind ik elke dag de pesterijtjes die P. zo lastig maakt. Mijn beroep is schrijver, ver/hertaler van vnl engels pop repertoire zonder in clichés te vervallen. PS. ik hoop dat dit verhaal u bereikt . Voor het weekend een poging gedaan maar geen gehoor. Ook een essay bijgevoegd met als titel "de avonturen van een Parkinson". Het motto van vandaag: Maak er wat van! Met muzikale groet, Martijn Prins
Martijn Martijn uit leiderdorp heeft geschreven op november 22, 2019 om 6:23 am:
2351 EK Leiderdorp e-mail: stemmartijn@gmail.com tel: 071-5413242 b.g.g. 06-29073145 De avonturen van een P-patiënt, Hoe was het ook alweer? Oh ja, ik heb Parkinson en verder totaal de weg kwijt, althans zat in stoel te staren naar een tv scherm waar de regel ‘u luistert nu naar radio vier’ langzaam van rechtsboven naar linksonder verschoof. Spannende televisie. Het trillen van mijn rechterhand was langzaam overgegaan in schudden van de hele arm. Vermoeiend, nee doodvermoeiend, lastig, maar vooral moe. Na het opstaan direct weer willen slapen, moe, hondsmoe. Al met al een reuze gezellige van alle-markten-thuis-patiënt. Neuroloog opperde , Deep Brain Stimulation (dbs) en verwees mij naar LUMC, de prof zelf. Na diverse testen , fysiek en neuro-psychologisch, werd ik goed bevonden de operatie te ondergaan. Wachttijd ongeveer 6 maanden tenzij er binnen die tijd tumoren of andere vreselijke zaken zich bij mijn concurrenten zouden manifesteren. Uiteindelijk kreeg ik na 4 maanden de oproep. Nadat ik al mijn Voodoo poppetjes had opgeruimd werd operatie DBS begin september 2012 ingepland. Het afbouwen van de medicatie was een hele belevenis. 2 weken van te voren steeds wat minder anti tril en P. en verslechtering van de situatie. Zondag naar het ziekenhuis gestuiterd en maandag operatie. 6 Uur in de ochtend reveille door 2 montere broeders uit dûhhaag. Het kan erger. Ik had mij voor de operatie voorbereid door middel van ontspanningsoefeningen, zodat ik niet in een stresssituatie zou belanden als er bijvoorbeeld het volgende zal geschieden: ijzeren frame op het hoofd gemonteerd waarbij de oren als ijkpunt worden gebruikt door het goed vastdraaien van, althans zo lijkt het, twee lijmklemmen. Het gevoel dat zo meteen je hele hersenpan de lucht in wordt geblazen is gelukkig tijdelijk en wordt vervangen door 4 stelschroefjes die net diep genoeg in je schedel worden gedraaid om er 6 maanden nadien nog regelmatig aan herinnerd te worden. Oh ja, een pronte verpleegkundige werd mij toegewezen om verder de gehele dag niet van mijn zijde te wijken en langs de lijn verslaggeving te doen van de voortgang van het geheel en te waarschuwen dat het volgende wel een beetje pijnlijk “AU”, of best wel pijn kan doen. Tip voor chirurg: begin niet te snijden, hakken en boren voordat de gehele plaatselijke narcose is ingewerkt. Waarvoor dank namens de velen die nog moeten. Terzijde, dit geldt ook voor tandartsen. Ongeveer half 8 in processie richting MRI scan al waar wederom een totale dwars doorsnede en wat al niet meer van mijn hersenen gemaakt wordt, met dien verstande dat er ook op dezelfde foto een soort van planetaire kaart met diverse ijk- en referentiepunten wordt meegenomen zodat de chirurg zijn weg kan vinden in de grijze brei waar het allemaal om te doen is. DBS in het kort wil zeggen het plaatsen van twee elektrodes op dusdanige manier dat wanneer deze onder spanning gezet worden, de tril verdwijnt en als het meezit ook de apathie. Ook de kans dat het spraakcentrum wat nieuwe peut krijgt om te functioneren, “Liesje leerde Lotje lopen langs de lange lindelaan “’ en allemaal zonder dubbele tong. Het idee om 6 uur geheel bij kennis in je hoofd te laten peuren en allerlei testvragen te beantwoorden heeft mij gek genoeg nooit echt beziggehouden tot ver na de operatie toen ik het gehele proces enigszins kon overzien. Uiteindelijk heb ik nu twee elektrodes in mijn brein, een batterij in mijn borst voor de voeding en een kabeltje net onder de huid om een en ander te verbinden. Als gadget nog een remote control voor de Aan/Uit functie en eventueel bijstellen van het voltage. Martijn Prins (1957) Geachte Rob, Hierbij ter lering en vermaak een klein episel (esipsel, of iets dergelijks.). Stekte en weg met de geraniums Al jaren als P-patiënt te tobben, houd ik mij bezig met her/ vertalingen van voornamelijk Engelse popsongs naar het Nederlands toe zonder te vervallen in clichés. Gaarne zou ik u op een of andere manier willen ontmoeten om u mijn repertoire te tonen. Uit dit repertoire blijkt mijn liefde voor de Kinks. In de hoop uw interesse te hebben gewekt, Met muzikale groet, Martijn Prins Mauritsstaete 12 2351 EK Leiderdorp e-mail: stemmartijn@gmail.com tel: 071-5413242 b.g.g. 06-29073145 De avonturen van een P-patiënt, Hoe was het ook alweer? Oh ja, ik heb Parkinson en verder totaal de weg kwijt, althans zat in stoel te staren naar een tv scherm waar de regel ‘u luistert nu naar radio vier’ langzaam van rechtsboven naar linksonder verschoof. Spannende televisie. Het trillen van mijn rechterhand was langzaam overgegaan in schudden van de hele arm. Vermoeiend, nee doodvermoeiend, lastig, maar vooral moe. Na het opstaan direct weer willen slapen, moe, hondsmoe. Al met al een reuze gezellige van alle-markten-thuis-patiënt. Neuroloog opperde , Deep Brain Stimulation (dbs) en verwees mij naar LUMC, de prof zelf. Na diverse testen , fysiek en neuro-psychologisch, werd ik goed bevonden de operatie te ondergaan. Wachttijd ongeveer 6 maanden tenzij er binnen die tijd tumoren of andere vreselijke zaken zich bij mijn concurrenten zouden manifesteren. Uiteindelijk kreeg ik na 4 maanden de oproep. Nadat ik al mijn Voodoo poppetjes had opgeruimd werd operatie DBS begin september 2012 ingepland. Het afbouwen van de medicatie was een hele belevenis. 2 weken van te voren steeds wat minder anti tril en P. en verslechtering van de situatie. Zondag naar het ziekenhuis gestuiterd en maandag operatie. 6 Uur in de ochtend reveille door 2 montere broeders uit dûhhaag. Het kan erger. Ik had mij voor de operatie voorbereid door middel van ontspanningsoefeningen, zodat ik niet in een stresssituatie zou belanden als er bijvoorbeeld het volgende zal geschieden: ijzeren frame op het hoofd gemonteerd waarbij de oren als ijkpunt worden gebruikt door het goed vastdraaien van, althans zo lijkt het, twee lijmklemmen. Het gevoel dat zo meteen je hele hersenpan de lucht in wordt geblazen is gelukkig tijdelijk en wordt vervangen door 4 stelschroefjes die net diep genoeg in je schedel worden gedraaid om er 6 maanden nadien nog regelmatig aan herinnerd te worden. Oh ja, een pronte verpleegkundige werd mij toegewezen om verder de gehele dag niet van mijn zijde te wijken en langs de lijn verslaggeving te doen van de voortgang van het geheel en te waarschuwen dat het volgende wel een beetje pijnlijk “AU”, of best wel pijn kan doen. Tip voor chirurg: begin niet te snijden, hakken en boren voordat de gehele plaatselijke narcose is ingewerkt. Waarvoor dank namens de velen die nog moeten. Terzijde, dit geldt ook voor tandartsen. Ongeveer half 8 in processie richting MRI scan al waar wederom een totale dwars doorsnede en wat al niet meer van mijn hersenen gemaakt wordt, met dien verstande dat er ook op dezelfde foto een soort van planetaire kaart met diverse ijk- en referentiepunten wordt meegenomen zodat de chirurg zijn weg kan vinden in de grijze brei waar het allemaal om te doen is. DBS in het kort wil zeggen het plaatsen van twee elektrodes op dusdanige manier dat wanneer deze onder spanning gezet worden, de tril verdwijnt en als het meezit ook de apathie. Ook de kans dat het spraakcentrum wat nieuwe peut krijgt om te functioneren, “Liesje leerde Lotje lopen langs de lange lindelaan “’ en allemaal zonder dubbele tong. Het idee om 6 uur geheel bij kennis in je hoofd te laten peuren en allerlei testvragen te beantwoorden heeft mij gek genoeg nooit echt beziggehouden tot ver na de operatie toen ik het gehele proces enigszins kon overzien. Uiteindelijk heb ik nu twee elektrodes in mijn brein, een batterij in mijn borst voor de voeding en een kabeltje net onder de huid om een en ander te verbinden. Als gadget nog een remote control voor de Aan/Uit functie en eventueel bijstellen van het voltage. Martijn Prins (1957) Martijn Prins (1957) De avonturen van een P-patiënt, Hoe was het ook alweer? Oh ja, ik heb Parkinson en verder totaal de weg kwijt, althans zat in stoel te staren naar een tv scherm waar de regel ‘u luistert nu naar radio vier’ langzaam van rechtsboven naar linksonder verschoof. Spannende televisie. Het trillen van mijn rechterhand was langzaam overgegaan in schudden van de hele arm. Vermoeiend, nee doodvermoeiend, lastig, maar vooral moe. Na het opstaan direct weer willen slapen, moe, hondsmoe. Al met al een reuze gezellige van alle-markten-thuis-patiënt. Neuroloog opperde , Deep Brain Stimulation (dbs) en verwees mij naar LUMC, de prof zelf. Na diverse testen , fysiek en neuro-psychologisch, werd ik goed bevonden de operatie te ondergaan. Wachttijd ongeveer 6 maanden tenzij er binnen die tijd tumoren of andere vreselijke zaken zich bij mijn concurrenten zouden manifesteren. Uiteindelijk kreeg ik na 4 maanden de oproep. Nadat ik al mijn Voodoo poppetjes had opgeruimd werd operatie DBS begin september 2012 ingepland. Het afbouwen van de medicatie was een hele belevenis. 2 weken van te voren steeds wat minder anti tril en P. en verslechtering van de situatie. Zondag naar het ziekenhuis gestuiterd en maandag operatie. 6 Uur in de ochtend reveille door 2 montere broeders uit dûhhaag. Het kan erger. Ik had mij voor de operatie voorbereid door middel van ontspanningsoefeningen, zodat ik niet in een stresssituatie zou belanden als er bijvoorbeeld het volgende zal geschieden: ijzeren frame op het hoofd gemonteerd waarbij de oren als ijkpunt worden gebruikt door het goed vastdraaien van, althans zo lijkt het, twee lijmklemmen. Het gevoel dat zo meteen je hele hersenpan de lucht in wordt geblazen is gelukkig tijdelijk en wordt vervangen door 4 stelschroefjes die net diep genoeg in je schedel worden gedraaid om er 6 maanden nadien nog regelmatig aan herinnerd te worden. Oh ja, een pronte verpleegkundige werd mij toegewezen om verder de gehele dag niet van mijn zijde te wijken en langs de lijn verslaggeving te doen van de voortgang van het geheel en te waarschuwen dat het volgende wel een beetje pijnlijk “AU”, of best wel pijn kan doen. Tip voor chirurg: begin niet te snijden, hakken en boren voordat de gehele plaatselijke narcose is ingewerkt. Waarvoor dank namens de velen die nog moeten. Terzijde, dit geldt ook voor tandartsen. Ongeveer half 8 in processie richting MRI scan al waar wederom een totale dwars doorsnede en wat al niet meer van mijn hersenen gemaakt wordt, met dien verstande dat er ook op dezelfde foto een soort van planetaire kaart met diverse ijk- en referentiepunten wordt meegenomen zodat de chirurg zijn weg kan vinden in de grijze brei waar het allemaal om te doen is. DBS in het kort wil zeggen het plaatsen van twee elektrodes op dusdanige manier dat wanneer deze onder spanning gezet worden, de tril verdwijnt en als het meezit ook de apathie. Ook de kans dat het spraakcentrum wat nieuwe peut krijgt om te functioneren, “Liesje leerde Lotje lopen langs de lange lindelaan “’ en allemaal zonder dubbele tong. Het idee om 6 uur geheel bij kennis in je hoofd te laten peuren en allerlei testvragen te beantwoorden heeft mij gek genoeg nooit echt beziggehouden tot ver na de operatie toen ik het gehele proces enigszins kon overzien. Uiteindelijk heb ik nu twee elektrodes in mijn brein, een batterij in mijn borst voor de voeding en een kabeltje net onder de huid om een en ander te verbinden. Als gadget nog een remote control voor de Aan/Uit functie en eventueel bijstellen van het voltage. Martijn Prins (1957)
G-J G-J uit De Goorn heeft geschreven op november 17, 2019 om 4:06 pm:
Beste Rob, was erg onder de indruk over je openheid dat ook jij getroffen ben door de ziekte van Parkinson. Ikzelf ben mede lotgenoot bij mij is het begin 2018 geconstateerd. Ook de uitzending van Pauw J.l. waarin Ernst Danieël zijn ongemakken wereldkundig maakte,, wat ook bij hem te maken blijkt te hebben met de ziekte. Ikzelf ben zins kort begonnen met gitaar (trachten) te spelen om de vingerspieren/zenuwen te stimuleren, daar waar ik het meeste last van blijk te hebben, zoals je weet zijn de klachten bij een ieder verschillend. Ik wens je veel sterkte en wellicht kunnen we ooit een keer samen optreden( met Ernst Daniėl erbij), de bandnaam heb ik al bedacht..... “De Drie Tremoren” 😉🤛
Margriet de Jong Margriet de Jong uit Amsterdam heeft geschreven op november 14, 2019 om 3:06 pm:
Dag Rob, Gisteren Pauw gezien. Ik heb ook Parkinson. Rob je houdt niet van sporten en bewegen zeg je, maar ik weet zeker dat je van dansen houdt! De beste tak van sport en medicijn voor deze kwaal. Wil je meer weten, neem contact met me op dan verwijs ik je door. Hartelijke groet, Margriet
Hilde Peeters Hilde Peeters uit heist-op-den-berg heeft geschreven op november 6, 2019 om 12:21 pm:
beste Rob, Wij kwamen speciaal naar Wageningen naar het hotel waar je hebt opgetreden helemaal vanuit Heist-Op-Den-Berg. Ik heb van je genoten. Mooie songkeuze en echt goed gebracht! Ik ben gek van je stem en zo'n prachtige nummers! Eeuwig jong is er één van
Jacqueline Jacqueline uit Tilburg heeft geschreven op oktober 16, 2019 om 7:37 pm:
Lieve rob. Bedankt voor je liedjes. De gevoelige snaren. En natuurlijke de prachtige momenten dat ik helemaal uit mijn dak ging. Ik zal nooit meer de eerste keer vergeten toen ik je hoorde zingen in 1987 in haarlem. Nu geniet ik al 23 jaar in tilburg van je nummers. Vooral van het mooiste nummer naomi zo heet onze dochter. Bedankt rob voor het is nooit te laat hulpeloos voor jou En vele vele mooue nummers ga je missen Kus uit tilburg tot in mei